Polski system podatkowy
System podatkowy w najprostszym skrócie to ogół przepisów prawnych i instytucji finansowych w zakresie ustalania i poboru podatków. Zasięgiem działania obejmuje on zarówno przepisy prawne dotyczące podatków, jak i całą strukturę podmiotów pobierających i płacących podatki (także te ustalające ich wysokość i warunki płatności). Podatki stanowią główne źródło finansowania zadań i potrzeb publicznych. Prawidłowe funkcjonowanie systemu podatkowego ma więc ogromny wpływ nie tylko na realizację zadań publicznych, ale również na rozwój kraju oraz sytuację jego obywateli.
Do podstawowych czynników kształtujących system podatkowy w Polsce zaliczamy te ekonomiczne, zewnętrzne (np. koniunktura gospodarcza na świecie) oraz wewnętrzne (sytuacja społeczna i gospodarcza w kraju, ustrój polityczny, rola i zakres władzy państwowej).
Podstawy prawne nakładania obowiązków podatkowych w Polsce wraz z wszelkimi regulacjami prawnymi i klasyfikacją podatników (od 17 października 1997 roku) określa Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku. Na polski system podatkowy składa się dwanaście tytułów podatkowych. Każdy z nich objęty jest materialnym, szczególnym prawem podatkowym.
Pojęcie podatku oznacza publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe i bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa powiatu lub gminy. Wynika ono z ustawy podatkowej, a przepisy te dotyczą również opłat i innych nieopodatkowanych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Zarówno część materialną ogólną, jak i proceduralną polskiego prawa podatkowego regulują odpowiednie przepisy ordynacji podatkowej.
Tags: czynniki kształtujące system podatkowy, dwanaście tytułów podatkowych, instytucje finansowe, koniunktura gospodarcza na świecie, podatki w Polsce, podmioty płacące podatki, przepisy prawne, ustalanie i pobór podatków, źródła finansowania potrzeb publicznych